Z historii biżuterii - epoka wiktoriańska
Koniec XIX i początek XX wieku to czasy rządów Królowej Wiktorii. Początki tego okresu- kiedy królowa była młoda i uwielbiała nosić biżuterię, odbiły się w modzie całego narodu. Noszono wiele złotych ozdób, czasem z dodatkami naturalnych kamieni lub emaliowanych. Modne były duże, krzykliwe wzory, zestawy z wielu elementów. Na wieczorne przyjęcia noszono złoto, zaś na mniej spektakularne okazje bądź na co dzień ozdoby z kości słoniowej, muszli żółwia, pereł i koralowca. Kolczyki były długie i błyszczące, zaś bransolety zawsze noszono parami. Szczególnym powodzeniem cieszyły się bransolety zapinane jak pasek na sprzączkę. Naszyjniki były krótkie, zazwyczaj z kamieniem pośrodku, który mógł być odpięty i noszony jako zawieszka lub broszka.
W epoce wiktoriańskiej motywy przyrodnicze cieszyły się dużym powodzeniem, uwielbiano zwierzęce i roślinne wyobrażenia na ozdobach. Królowa Wiktoria bardzo lubiła wzory serpentyny, były one dla niej symbolami miłości i wierności. Biżuterię traktowano jako rodzaj sentymentalnej pamiątki, pierścionki, bransolety i pudełeczka często zawierały w sobie zatopiony włos kochanka. Luksus i bogactwo, kojarzone z tym okresem, znacznie się zmniejszyły gdy zaczęły wybuchać konflikty na tle społecznym. Kobiety zaczęły walczyć o prawo decydowania o sobie, a także o możliwości samodzielnego utrzymania się.
Wtedy waśnie na nowo odkryto starą etruska metodę pokrywania kamieni granulkami ze złota. Wkrótce stała się ona bardzo popularna i spowodowała zainteresowanie kulturą Etrusków. Ze względu na wiele nowych odkryć archeologicznych skierowano uwagę na starożytne wzory greckie, rzymskie, egipskie, a także kulturę renesansową.
Śmierć Alfreda, ukochanego królowej, spowodowała zmiany w modzie całego dworu i także reszty narodu. Królowa zaczęła nosić czarne ubrania, a co za tym idzie całe otoczenie przestawiło się na ten kolor. Gagaty i onyksy stały się gwiazdami tej epoki, niezwykle popularnymi nie tylko na czas żałoby. Właśnie wtedy rozpoczął się mroczny okres epoki wiktoriańskiej, tak ciekawie opisany w romansach sióstr Bronte.
Koniec panowania Wiktorii to tzw okres estetyczny, zaczęto przejmować się tragiczną sytuacją socjalną robotników. Bogata ciężka biżuteria stała się wtedy nazbyt krzykliwa, zaczęto nosić mniejsze ozdoby, wynaleziono kolczyki na wkrętki.
Odkrycie kopalni diamentów w Afryce Południowej w 1867 roku spowodowało znaczny wzrost ilości tych kamieni w obrocie. Stały się one kolejnym hitem, gdyż były o wiele łatwiej dostępne. Łączono je z kolorowymi kamieniami, takimi jak opale, kamień księżycowy i zawsze chętnie noszone perły. Popularne stały się naszyjniki-obroże noszone wysoko na szyi, składające się z kilku rzędów kamieni.
